9
Yorum
24
Beğeni
0,0
Puan
137
Okunma
Zamân denilen arsız öğüttü her günümü,
Yollara baka baka duraklarım yoruldu.
Hasretin rüzgârıyla savurdum her dünümü,
Gurbeti çeke çeke ayaklarım yoruldu.
Yüküm ağır gelmeden durulmuyor fırtına,
Yollar çetin kapkara, adımlarım yoruldu.
İçimdeki ben diyor; ukdeni al sırtına,
Gönül bîçâre kaldı, duygularım yoruldu.
Ömür heybem delindi, zâyî oldu o ahtım,
Tükenmiş her nefesten akışlarım yoruldu.
Gündüzü gece sandım, kara yazılmış bahtım,
Gözümün feri söndü, bakışlarım yoruldu.
Sırrımı verdim yele, yankısı dertle döndü,
Bağrımın bağındaki budaklarım yoruldu.
Umut diye yaktığım kandilin feri söndü,
Âhımı heceleyen, dudaklarım yoruldu.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
