3
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
43
Okunma
Mih-r Mah Bir Sen Varsın Kalbimde
Bedenimde yanan nûr sensin
Garip gönlüme düşen sır sensin
Aktıkça içimde çoğalan sensin
Kalbime işleyen en derin sessin
Kalbimin içinde ardı ardına açılan kapı
Sessiz ıssız gecelerde gelen bir çağrı
Bir gülüşün yeter diner keder ü ıztırâbım
Sensin gönlümde gittikçe büyüyen sabrım
Divâne gibi döner bu gönlüm aşkın ile
Durmaz ağlar gözlerim hicrânın ile
Sensiz ne hâlim bilinir ne de benliğim
İçimde yaşayan bir tek sen varsın nefes ile
Bir sen kalırsın ömür bitse bile
Adın düşer hep gönlümün derinine
Aşkınla yanmak bana armağan olur
Küllerim içinden yeniden aşk savrulur...
==================================================================================Bir sen varsın (Gazel)
Gecelerce hicrân içinde yandı bu gönl-i zârım ,
Mihr-i ruhsârın ile buldum her defa bahârım ,
Sîneme düşdü aşkın ile bir kor alev nâr-ı aşk,
Kül olup savrulmada her demde rûzigârım ,
Mâh-veş doğdun o dem ışık içre ey kalbi nigâr,
Nûruna meftûn olup kayboldu ömrü ihtiyârım
Çeşm-i mestin bir nazar kılsa yeter virâneme,
Bir gülüşünle tebessümle diner idi âh u zârım
Pervâne-veş dönerim şem‘-i cemâlin çevresinde,
Yanmak ile geçti ömrüm, olmadı aşkımı inkârım ,
Ne zamân sensiz kalsam gecelet uzar bî-intihâ,
Sanki firkatle yazılmış aşk defter-i efkârım ,
Ey Mihrimah, aşkının sırrı düşüp gönlüme bir,
Gecede yandı yandı durup bu dil-i bîmârım
Karanlığın içindeki ışığım sensin,
gecenin kalbinde sırra benzersin.
İçimde büyüyen o ince sızım sensin,
rüzgârın getirdiği taze bir ezbersin.
Gül ile bülbül kadar eski bendeki aşk,
Aşkın bu zamanın ,unuttuğu bir duanın izi,
İzinde gözlerinin kayboldum ey aşk
Aşkınla sanki âlemin kapısı açıldı gizli,
Yanar içimde ince ince bir duygu,
Hayalinle del kalbimin her dem hâli,
Ne gece söndürür ne de derin bir uyku…
Seninle tas’tamam olur bu ömrün hayâli,
Ömrüm boyunca adını söyledim,
sessizlik içinden geçen bir nefes gibi.
Hasretini derin bir kuyuda düşledim,
kuyunun dibinde parlayan bir ay gibi.
Sessizliğim bile senden bir hatıra izdi,
kalbim sende fark edilmez görünmezdi.
gözlerinin ışığı düştğünde hayalime,
dünya bir anlığına durur, ışır, ay gibi,
Ölmek değil bu, senden yana yanmak,
küllerinden doğan bir sırra varmak.
Ne uzak ne de karanlık;degil’ki bu ermek,
içimde hiç sönmeden sen varsın ay’cemâlim.
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.