Sensiz her dem, sine âh u figân,
Her nefes ateş, her ânım bir imtihân
kor düşer gönle yanar şem‘-i hayâl
Sönermi hicran ey serv-i gülizârân?

Yılların içinde bir yangın var içimde,
Kalbimin ucunda adın yanar derinde
Kader mi, talih mi yazdı bu yazgıyı,
Yoksa ben mi bıraktım kendimi bu ateşe?

Sahraya saldın beni hoyrat rüzgâr eser
Miski amber kokun gelir, yüreğime fer gelir
Yıkılan ben olduktan, dağ çöküp gittikten sonra;
Eserinim! Bil ki artık kalan her şey bana ar gelir…

"Dön, unut geçenleri" desem de dönemezsin,
"Unut" desem kalbime, unutamaz bilmezsin.
Bu gönül seni bir kere sevdi, söküp atamaz,
Silinmez artık izlerin, istesen de silemezsin...

Ah! Bu soyka gönül seni silemedi gitti,
Ne kadar yansa da senden vazgeçemedi
Kader midir, yazı mıdır bilmem ama bu sitemi
Adın kalbime kazındı, silinmez hem Ezel hem ebedi.