1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
31
Okunma
Yaz baharda sabah çözüldü duman
Yolun ucunda göründü bir ceylan
Yâr hasreti değdi aktı gözümden
Döndün hazana, yıkıldı bu viran
Ay doğanda Elmadağ’a ışık vurur
Menekşe gönlümde eğilir, solur
Bir çift sevda sözü değdi yüzüme
Ömrüm çağlar oldu, yeniden durur
Karlar eridi, sular iner Kargalı dereye
Gönül bağında konar göçer serçeye
Kader deyip bekledim yıllar boyunca
Dönüşün mühürdür garip yüreğe
Döndün yârim, döndün kuruyan dala
Dalım çiçek açtı bahar vaktine
Ne duman kaldı ne de kara hüzün
Gün doğdu sevdayla yanan gönlüme
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz