Bilirim…
Aşk, bir Mecnun misali delilikti belki,
Belki de biraz aptallık…
Benimse yaşadığım,
En büyük pişmanlıktı.

Ne gecelerin
Ne de gündüzlerin bir anlamı var artık.
Bilirim, aşk meşakkatli bir yol
Ve bu yolu yalnız yürümek,
Daha da meşakkatliydi.

Ey sevgili…
Şayet gideceksen,
“Gitmelerin de bir kaidesi olmalı.”
Eyyûb’un çilesi gibi
Sabır yükleme ömrüme.
Yusuf’un kaderi gibi
Kör kuyulara terk etme beni.
Yunus’un yalnızlığı gibi
Derin denizlerin karanlığında
Balıklara dost etme beni.
Ne olur, sabır yükleme ömrüme.

Ey sevgili…
Destursuz yola çıkıp da
Davud’un çilesi gibi
Nedamet yükleme ömrüme.
İbrahim’in kaderi gibi
Ateşlere atma beni.
Ashâb-ı Kehf misali
Yıllara mühürlenmiş uykularda
Bırakma ruhumu.
Ne olur, sabır yükleme ömrüme.

Ey sevgili…
Ne derin kuyular istiyorum senden
Ne karanlık denizler,
Ne de zamanın unuttuğu mağaralar.
Bir çift güzel sözle dirilecek kadar aşığım sana.
Bir ışık kalsın içimde,
Bir umut dokunsun alnıma.
Ne olur, sabır yükleme ömrüme.

Ey sevgili…
Sen beni en çok sevildiğim yerde,
Senin var olduğun aydınlık bir dünyada bırak.
Çile çektirme gönlüme.
Ne olur, sabır yükleme ömrüme.