3
Yorum
20
Beğeni
5,0
Puan
102
Okunma
Gidişine bir isim bulamadım diye
Başladım bu yarım kalmış hikâyeye.
Oysaki annemin duası kadar temizdi çocukluğum.
Bu sancı dikeni uykulardan uyanmalıyım bir sabaha,
Babamın kıymetlisi diye sevildiğim günlere…
Düşlerim hâlâ umut dolu masum bir çocuk.
Merhaba anne dedim
İçimde büyüyen öksüz acılarım, yetim duygularımla.
Merhaba anne...
Her ne kadar merhaba desem de
Samyeli ağıtlar biriktirdim içimde
Ve ben sustukça bir kent ağladı hep.
Dal dal kırdı hayat umutlarımı,
Hem de en narin yerimden.
Şimdi mevsim isyan.
Gökyüzü bile kendi mavisine küskün.
Susmak ve beklemek arasında ikiye bölündü ömrüm
Sen uyurken,
Aklımın mekânında
Sinsi sinsi yüzüme gülüyor kirli mazi.
Belki zemheri ayazında
Bir bahar tomurcuklanır diye
Göklerden bir mucize beklerken
Kışla müjdelendi düşlerim.
Hatta bir ara
Ellerinde gül goncası,
Dillerinde tozpembe sözcükleriyle
Namus şövalyeleri yurt tutsa da
Aşkın sokak başlarını,
Her fasılda ölüm mevsiminde kaldım.
Koyu karanlık kelimeler biriktirdim cebimde.
Sus ve ağla dedim kendime.
Oysa ben sadece aşk yoksuluydum.
Bir vefasızın ardından
Hicran masalı anlatıyordum aynalara.
Sabrın semasına kaldırdım ellerimi,
Kalemsiz şiirler yazdım gecelere.
Hüzün mevsimi gibi çöktü içime
Bir kez daha ayrılığın acısı.
Yaşamak mı zor,
Yoksa sana dair eksik kalmak mı?
Bilmiyorum…
Oysa sanadır aşk
Bütün kırık notalarım,
Suskun seslenişlerim
Ve senden sonra sana yazılmış şiirlerim.
Karanlık çökerken üstüme
Kör düğüm olmuş kalbim çözülmüyor
Ya sabır diyorum gecelere.
Duyuyorsan beni
Yağmurun sesini,
Zerresi elem ılık nefesimi,
Ağlamayacağım artık.
Bir gün mutlaka,
Aşk umut olur karanlığa.
Geceye sitem eden dualarım,
Her isyan saatinde
Ah gönlüm diyerek
Yine de sevmeyi seçer.
Ama bil ki;
Seni sevmek bu dünyanın en derin sızısı olsa da
O sızının tam ortasında
Yüreğim ağlasa da
Çaresizliğime sarılıp uyuyorum ben.
İzaha gerek yok!
Hüzünlükent Narin
5.0
100% (9)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz