Bak yine gece çöktü şehrin omuzlarına,
Bir sigara yaktım, dumanı dumanına karıştı hasretin.
Sana "Cennet" dedim diye mi bu kadar uzaksın dünyadan?
Yoksa melekler mi kıskandı seni benden, saklıyorlar mı yukarda?

Bilmiyorlar ki; benim alnımdaki yazı sensin,
Benim yeryüzündeki tek sığınak limanım...
Ben Bay Derman, derdimin tek dermanı sensin,
Öyle bir sevda ki bu; ne kalem yazar, ne lisan anlatır.

Senin adın geçtiğinde durur akan sular,
Kuşlar susar, rüzgar esmeye utanır.
Çünkü senin adın; toprağın suya, sahranın yağmura,
Mahkumun o en kuytu, en temiz rüyasına kavuşmasıdır.

Seni sevmek, yasak bir hikayeyi baştan yazmak gibi,
Seni sevmek, bir uçurumun kenarında en güzel çiçeğe dokunmak...
Kanatların yok belki omuzlarında ama,
Ruhun sarmalıyor beni her çıkmaza düştüğümde.

Bir melek nasıl bakarsa hayata, öyle bakıyorsun,
Gözlerinde bin yıllık bir sabır, ellerinde bir avuç şifa.
Öyle kolay değil seni anlatmak, kelimeleri yan yana dizmek,
Senin adın geçti mi, boynu bükülür bütün cümlelerin.

Bir melek sessizliğiyle sızarsın gecenin en kuytu vaktine,
Dokunduğun her yer çiçek açar, bastığın her toprak bahar.
Sen benim bu yalan dünyadaki tek gerçeğim,
Cennet diye sarıldığım, ömrümü uğruna serdiğimsin...

Varsın eksik kalsın takvimler, varsın sussun bütün saatler,
Sen yanımda olunca zamanın ne hükmü kalır ki zaten?
Bay Derman derler adıma ama dermanım senin iki dudağının arasında.
Gülüşünle aydınlanır karanlığım, bakışınla huzur bulur yorgun ruhum.

Sen benim yeryüzündeki mucizem, gökyüzündeki dua kapımsın,
Seni sevmek, bir ömür boyu o kapıdan ayrılmamaktır...
Sen benim yürüdüğüm en uzun yol, en bitmeyen türkümsün,
Seni sevmek; bir yangının orta yerinde serin bir nefes almak...

Adın dilime değdiğinde, sanki dünya yeniden kurulur,
Sanki bütün haksızlıklar biter, bütün yaralar kabuk bağlar.
Sen bir melek edasıyla kalbime dokunduğun günden beri,
Ben artık kendimi değil, sendeki o uçsuz bucaksız huzuru yaşıyorum.

Eğer bir gün kalemim kağıda küserse, bil ki takatim kesilmiştir,
Ama senin ismin her zaman o kitabın en başköşesinde kalacak.
Ben Bay Derman, bu aşkı bir sancı gibi taşıyacağım göğsümde,
Cennet’e giden yolum sensin, ahiretteki tek tesellim de...

Sen ey melek yüzlüm, sen ey ruhumun öteki yarısı,
Bu can bu bedenden çıksa da, sevdam mısralarda sonsuz kalacak!