Zamanın buz tutmuş parmakları dokunuyor saçlarıma,
İçimde birikmiş fırtınaların amansız çığlığı bu.
Beyaz bir kefen gibi seriliyor umutlarım avuçlarıma,
Sen yoksun ya Kar yağıyor gecelerime.

Kimin elindeyim, hangi meçhul kederdeyim?
Adını sayıklayan viran bir şehirdeyim.
Ben artık her gün bin defa ölen biriyim,
Sen yoksun ya, kar yağıyor gecelerime.

Takvimler sustu yine , mevsimler yine döndü kışa,
Yazılmadı adın benden başka hiç bir aşka.
Vursam da başımı artık dağa ve taşa,
Sen yoksun ya, kar yağıyor gecelerime.

Mürekkebim kandır benim artık, kağıtlar ise kefenim,
Bir hayalet gibi dolaşıyor bu cansız bedenim.
Sormuyorum artık, bittim ben çoktan nedenli nedensiz,
Sen yoksun ya, kar yağıyor gecelerime.


Gülüşlerim darmadağın, bakışlarım buz tuttu,
Bu dert beni yavaş yavaş, sessizce yuttu.
Dualarım bile gökyüzünde yolunu unuttu,
Sen yoksun ya, kar yağıyor gecelerime.


Kefenim özlemindir, mezarım ise bu şehir,
İçtiğim her yudum su, artık bana bir zehir.
Kurudu damarlarım, akmıyor artık o nehir,
Sen yoksun ya, kar yağıyor gecelerime.