Sen benim gözbebeğimdin,
Şimdi ise en büyük nefrettimsin.
Eskiden kalbim yanında çok hızlı atardı;
Şimdi ise kalbimi geçtim, ruhumu öldürdün sen!

​Oysa ben seni bebek sever gibi sevdim,
Kendimden bile ödün verdim.
Ama ben sana şifa olmak istedim;
Sen ise daha çok yaraladın.

​Bunca yıl koynumda yılan beslemişim.
Sen beni düşünce yok olur mu sandın?
Gözyaşını parmağımla silerken "canın acıyacak" diye korktuğum,
Şimdi ise gözyaşları içinde bıraktın.

​Ben seni kendimden bile sakınırken,
Sen kalbime kurşunu bırakıp gittin.
Biliyordun en zayıf tarafım sendin;
Sen beni yetim, öksüz bırakıp da gittin.

​Önünde diz çöküp "gitme" deseydim,
Yine gider miydin? Tekme atar giderdin.
Sen bir kere gitmeyi kafaya koymuşsun;
Şimdi bir faydası olur mu bilmem.

​Ama sen beni paramparça ettin de gittin;
Zaten amacın da buymuş senin.
Sen yüzüme tokat vurdun da gittin,
Oysa ne masum sevmiştim seni...