4
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
96
Okunma
Yürek kalmadı parça parça,
Her gelen yıktı geçti pare pare.
Dermanım kalmadı umuttan yana,
Kaderin böylesine diyecek kelimem yok.
Her gelen vurdu bir tekme;
Kime güveneyim, kırdı herkes kalbimi.
Düşlediğim azıcık mutlu olmaktı,
Sen bu gidişatı yok say.
Defalarca saydım içimden isimlerini,
Her defasında oldum kul ile kölesi;
Kimseye kalmadı inancım artık.
Varlığımı şimdi herkes yok saysın,
"Dünyadan Güven geçti" desin.
Şimdi adımı almalarını yok say,
Yaşayan ölüden farkım kalmadı.
Her gece yastığa akıttığım
Gözyaşları, hayatımın imzası...
Geriye bir şey kalmadı say,
Bir garip Güven geçti say bu dünyadan.
Hangi kapıyı çalsam vefa yerine,
Ayrılık ve hüzün düştü payıma.
Sırtımda taşınmaz yükler bıraktılar;
Bir ben kaldım kendime, bir de yalnızlık.
Yalan dolan olmuş meğer sevdalar,
Yüzüme gülenler arkamdan vurdu.
Baharı beklerken ömrümün bağı,
Böyle erkenden sararıp soldu.
Ne mevsime küstüm ne de zamana,
İçimdeki sızı gitmez bir yana.
Kırık bir hevesle baktım cihana,
Gözümde dünyanın rengi kalmadı.
Şimdi sessizce çekilip bir kenara,
Seyreylerim hayatın sahte akışını.
Kapatıp kalbimin ağır kapısını,
Gömüyorum içime dert ile gamı.
Yoruldu bu can taşımaktan canı,
Bitti mi ömrümün vuslat zamanı?
Geriye bir tek bu satırlar kaldı;
Bir garip Güven geçti say bu dünyadan.
5.0
100% (8)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz