​Ömrümü harcadım elin yoluna,
Bir gün de bakmadım sağıma soluma.
Gelen tekme vurdu garip kuluna,
Boşuna yıpranmış canım, anladım.

​Değer verdiklerim arkamdan vurdu,
Herkes bencil olmuş, çıkarın kurdu.
Güvenim kırıldı, her bağım durdu,
Boşaymış döktüğüm kanım, anladım.

​Geceyi ekledim her gün gündüze,
Yine de yaranıp çıkmadım düze.
Gerek yok dünyada bin sahte yüze,
Yalanmış şöhretim, şanım anladım.

​Haddinden fazlası ziyanmış meğer,
Kimse bu sevgiyi etmezmiş değer.
Herkes işi bitip gidince eğer,
Yalnızlık kalıyor yanım, anladım.

​Ne yaptıysam hepsi tersine tepti,
Dost dediğim rüzgar her şeyi kaptı.
İnsanlar doğruluk yolundan saptı,
Ziyan oldu şeref, şanım anladım.

​Yüreğimde sızı, bitmez bir sancı,
Evlat hasretidir her şeyden acı.
Bir baba kalbinin budur muhtacı,
Sızlıyor her yerde yanım, anladım.

​Yoruldum sahteden, yalan sözlerden,
Yoruldum arkamdan gülen gözlerden.
Uzak duracağım dumanlı izlerden,
Benimdir şu tatlı canım, anladım.

​Bundan sonra ömrüm kendime kalsın,
Beni düşünmeyen benden uzak olsun.
Bırakın her dert de yerini bulsun,
Bugündür en temiz anım, anladım.

​Gülmediyse hayat, elbet gülecek,
Gözümün yaşını zaman silecek.
Gönlüm bu sabırla huzur bulacak,
Kaynıyor damarda kanım, anladım.

​Kar boran kaplasa dağlar başını,
Yine de bırakmam umut taşını.
Görürüm evladın bir gün işini,
Doğacak o parlak tanım, anladım.