Baba, bakışlarını kaçırma benden...
Artık ne sesim yetişir sana, ne de soluğum.
Ben o neşeli bayram sabahlarının hiç gelmeyeceği, kapısı erkenden kilitlenmiş o viraneyim şimdi.
Seni yarı yolda bırakan o sahte gölgeler gibi değil; ben ciğerimde bin bir ukdeyle, mecburen gidiyorum.

Şimdi beni iyi dinle baba; omuzlarına koca bir hayatı, başının üstüne duasını, kalbine de senin bin bir kahrını sığdıran o kadına, anneme yoldaş ol.
O, senin fırtınada sığınacağın son limandı; sen her yıkıldığında ruhunu senin altına seren o kadını sakın incitme baba.
Sen dışarının gürültüsünde yorulurken, o evin her köşesine senin huzurunu kendi gençliğiyle nakış gibi işledi.
Aynaya baktığında saçlarındaki o beyaz tellere iyi bak; onların her birinde annemin de dökülmüş ömrü, çekilmiş çilesi var.

Çayını demlerken içine sevgisini, ömrünü katan o kadına şimdi çocuksu bir neşeyle sarıl.
Elini tutarken sadece bir eşi değil, sana adanmış koca bir ömrü tuttuğunu sakın unutma.
Zaman avuçlarımızdan kayıp giderken geri kalan tek gerçek onun sadakatidir.
Bu sevda sana vefa borcu olsun baba; ona sadece koca değil, en güvenli kale ol.
Hastalık gelip kapıyı çaldığında, kendi canının acısını unutup senin nefesine ağlayan, sen uyurken "yeter ki o iyi olsun" diye seccadesini gözyaşıyla ıslatan o titreyen ellere sıkıca tutun.
Onun kalbi senin dünyadaki tek vatanındır; sakın vatanını mahzun, sakın onu kimsesiz bırakma.

Ve şimdi beni dinle baba, en ağır vedamı sığdırırken bu kırık kelimelere...
Ben artık o kalabalık sofralardaki boş sandalyeyim.
Kaşık seslerinin arasında, o telaşlı hazırlıkların içinde artık yokum.
Kıymetini geç anladığım her anın yükü omuzlarımda, hatalarımla sessizce gidiyorum.
Siz yeni bir güne uyanırken, ben sonsuz bir uykunun buz gibi kuytusunda, hasretinizi kefen niyetine sarıp ebediyete uzanmışımdır.

Benim yerime de öp annemin o nasırlı ellerinden, benim yerime de sarıl ona.
Sana bıraktığım bu en büyük emanete benim yokluğumun sızısını hissettirme.
Ben gidemedim, ben kadrini bilemedim belki o cennet kokusunun ama sen baba, o sofrada benim eksikliğimi onun saçlarını okşayarak doldur.
Ben artık size sadece bir dua, sadece bir iç çekiş kadar yakınım.

Vasiyetimdir baba; ben kara toprağa, annem ise sana emanet...
Sakın emanetimi boynu bükük bırakma.