1
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
133
Okunma
Göğsüme çöken akşamın mor atlasında
Adın, söndürülemeyen bir yara gibi yanar.
Zaman, kırık bir saat misali içimde kanar,
Ve ben — kendine sürgün bir rüzgâr —
Seni, hiç var olmamış bir baharın kokusunda ararım.
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.