Bir zamanlar bir öğretmen vardı
Çalıştığı köyün bilgesi
Çağdaşlığın, aydınlığın gür sesi.
Öldürdü onu bir vuruşta,
Yoksulluğun darbesi...

Bir öğretmen vardı köyün birinde,
Başı yüce dağlar gibi dik
Onurlu azimli ve saygın
Öğrenciler ona tapardı ...
Herkes imrenerek bakardı
Şıklığına, kravatına
Ama şimdi,
Doyurmak için ailesini,
Utanarak,
Limon satıyor pazarda...

Bir zamanlar bir öğretmen vardı
Köyün birinde.
Öğrencileriyle bahtiyar
Şimdi doyurmak için karnını,
Dolaşıyor diyar diyar....

Bir zamanlar bir öğretmen vardı
köyün birinde.
Bir harfine kırk yıl köle olunan,
ama şimdi,
Selam bile verilmiyor karşıdan...

Bir zamanlar bir öğretmen vardı
köyün birinde .
Şimdi çıkmış Taksim’e
Beni ağlatmayın!
Beni söyletmeyin!
Beni deli etmeyin!
Diyor hüzünle,
Verin sendikamı,verin hakkımı

Bir zamanlar bir öğretmen vardı
köyün birinde,
Atatürk’ün geleceği emanet ettiği
Devrimlerinin yılmaz bekçisi..
ama şimdi,
Baskılar ve sürgünlerle,
Soğuttular onu mesleğinden
Özlüyor geçmişini...
Bir zamanlar,
Eskiden okulunu bitiren
Atanırdı öğretmen olarak
ama şimdi
Bekliyor yıllarca işsiz güçsüz
Mutsuz umutsuz
ve çaresizce,
Marketlerde kasiyerlik yapıyor şimdi.
Öğrencileri yerine
Sarılıyor hesap makinesine

MELAHAT ÇETİNKAYA