Ay ışığına ferma yapıyor duygular.
Oysa ben, gecenin bu vaktinde,
Hüznü yıkıyordum yıldızlı gökyüzünde.
Sabah seferine hazırlanan süvari modunda.

Kolpa düşler pazarında,
Hayaller kotaran birinin iç çekişleriydi
Algılarını duygu küfesinden alıp;
Acınası halleri yüzüne asan,
Garip guraba tavrıydı benimki.

Gökteki yıldızları alıp avuçlarına
Geniş zamanlarda fallar bakan
Bir çingene kadınının,
Sahte gülümsemeleri ardına gizlediği
Yalan avuntulardı belkide gerçek olan,
Şu yalancı dünyada.

Gecenin bir vaktinde avuntularda
Gerceğin ötesine geçip,
Mutluluğu arama seansıydı benimki.
Yıldız ışıklarına özenip,
Işıklarıyla göz kırpan sokak lambaları tavrında.

Nümayiş sanatını kendi bencilliğiyle yoğuran
Kendini şair sanan düzenbaz tavrımıydı
Kendi Mahallesinde naralar atan kabadayi modunda.

Haydi!
Hep birlikte bir göç hikayesi başlatalım gönül.
Uçarı tavitlarımıza kanat takıp;
Mahşerin atlılarıyla yarışalım gecenin bu vaktinde.
Sen, hiç doymadınki, yenilgilerine bahane aramaya.

Şahsını şahsiyetsizler meclisinde kotarıp,
Avam türübününden olan biteni izliyorsun ya;
Her gün kırılmaya müsait bir kalbin
Krizlerinde yitip gideceksin uçsuz aleme.
Bir kefen sargısında, kendine acıma modunda.

Sen,tüm dirilişlerini ölü yıldız ışıklarında
Sınamaya meyl ediyorsun ya,
Her denemen hüsranla sonuç verecek,
Hayali düşmanla savaşırken.

Sen maşa olamamanın mücadelesinde
Yiprattın kendini ya!
O yüzden fermanın yazıldı ipe çekileceksin
Duyguların katli vacip görüldüğü
Duygusuzlar arenasında