Geceler sessizdi, geceler kayıp,
Yalnızlık içinde gizim oldun Sen!
Adınla adımı yan yana koyup,
Kalpten kalbe bakan, gözüm oldun Sen!

Rüzgârlar eserken, şimdi dört yandan,
Sensiz geçen günler kayıp zamandan,
Adını andıkça yanan her candan,
Gönlümden ruhuma, özüm oldun Sen!

Bakışınla ruha kalbe dolarken,
Utanan gülüşle, mahcup olurken,
Kalbimde saklanan aşkı bulurken,
Mahcup ve utangaç, yüzüm oldun Sen!

Geceyle gündüzü buluşturdun hep,
Vicdanın sesini oluşturdun hep,
Bu nağmeye bizi alıştırdın hep,
Her zaman her yerde, nazım oldun Sen!

Dilimde türküydü bu aşk derinden,
Hüzünlü yel gibi eser serinden,
Sensiz gelen duygu kalkıp yerinden,
Dertli dertli çalan, sazım oldun Sen!

Umutla bekledim her gün sabahı,
Karanlık gecede yokluğun ahı,
Asla affedilmez denen günahı,
Her an affa mazhar kozum oldun Sen!

Ayazlar içimi üşütse ne var,
Kalbim hep seninle yaşardı bahar,
Sensiz geçen zaman bana yadigar,
Kışın ortasında yazım oldun Sen!

...andelip...