Bu dünya bir handır, konan göçer ey can
Ne mal kalır ne mülk kalır, kefendir son nişan
Sarayı olan da bir avuç toprağa muhtaç
Tahtı olan da sorulur, "amelin var mı?" diye hesap

Süleyman’a kalmadı dünya, Karun’a ne fayda malı
İskender’in fermanı sığmadı bir mezar çukuruna
Hani Nemrut, hani Firavun, hani Şeddat’ın bağı?
Hepsi yel oldu gitti, bir solukluk davaydı

Azrail can alırken sormaz "şah mısın, kul musun?"
Eşitlenir o anda vezir ile çoban
Ne altın korur seni, ne zırh ne de kalkan
Bir dua, bir helal lokma, bir gözyaşıdır kalan

Ey gafil insan, uyan bu rüya uykusundan
Ecel gizli gelir, haber vermez ansızın
Bugün varsın, yarın yoksun, inan bu dünyana
Dostun toprak olur, yoldaşın olur yılan çıyan

Gelenler hep gider, kalan hiç kimseler yok
Bu değirmen döner amma, öğüttüğü ömürdür çok
Topraktan geldik yine toprağa sefer var
Sanma ki bu yolun dönüşü, varışı dâr-ı bekâ

Ölüm hak, miras hak, hesap hak ey gönül
Hazır ol yolcuya, azığın var mı sorul
Mahşer günü terazi kurulur, mizan kurulur
Bir sevap ağır basar, bin günahı siler, yuyar

Ecel bir gelir, ondan kaçan kurtulan yok
Gel tevbe et bugün, yarına kalan yok
Dünya fani, ukbâ baki, anla artık behey ahmak
Son nefeste "Allah" demek nasip ola ancak
Yasar Yön Almanya