Rengarenk kırlarda, açarken gül gibi,
Sonsuz sevgi vardı, şarkımızda bizim.
Derinden düşünüp, coşarken sel gibi,
Nice yükler vardı göğsümüzde bizim.

Sevgiyle yoğrulduk, kin tutmaz gönlümüz,
Her canı bir bildik, budur hep halimiz,
Hoş tatlı sözlerle, açarken gülümüz,
Namertlik olamaz, özümüzde bizim.

Sabırla dayandık daralan her vakte,
Birlikte direndik zorlu çetin akte,
Her zaman sınandık, hem varda, hem yokta,
Bir maske olamaz yüzümüzde bizim.

Sözü - özü başka nice insan gördük,
Dost diye bilinen bir çok kalbe girdik,
Bu yolda yürürken ne savaşlar verdik,
Olmaz bir sahtelik, izimizde bizim.

Akılla yürüyüp, kalpten yol alsak ta,
Yalanlardan kaçıp, doğruyu bulsak ta,
Hasret perdesinin ardında kalsak ta,
Asla yalan olmaz, sözümüzde bizim.

Anladık bu dünya bir gölge, bir düştür,
Ne varsa fanidir, hepsi bir dönüştür,
Sonsuz bir hayata giden yürüyüştür,
Dünya boş hevestir, gözümüzde bizim.

...andelip...