Uykulardan bağıra çağıra uyanıyorum,
gecenin boğazına düğümlenmiş paslı bir çan gibi çınlıyor içim…
Sessizlik bile benden ürküp köşelere siniyor,
karanlık, adımı duvarlara is gibi sürüyor usul usul.
Gözlerim açık… ama hâlâ rüyadayım,
kaçtığım ne varsa peşimde, gölgemden daha sadık.
Her adımımda biraz daha ağırlaşıyor içim,
her nefeste kalbim, bir kuyuya taş atar gibi susuyor…
Ruhumda derin yarıklar—
rüzgâr değse sızlayan, hatıra değse kanayan…
Unuttum dediğim ne varsa,
zamana inat filizleniyor içimde,
kökleri acıya, dalları geceye uzanan bir ağaç gibi.
Kimse görmüyor içimde kopan o sağır fırtınayı,
bir ben biliyorum gecenin omzuma çöken yükünü,
bir de sabaha varamayan kırık umutlar…
Ve ben…
her gece biraz daha dağılırken yıldız tozu gibi,
her sabah
hiç parçalanmamış bir cam gibi topluyorum kendimi.
Akıl sağlığım—
avuçlarımda eriyen bir kar tanesi,
tuttukça yok olan,
sakladıkça silinen…
İçimde bir şehir var,
sokak lambaları sönmüş, evleri terk edilmiş…
Her düşünce bir deprem,
her anı bir enkaz indiriyor üstüme sessizce.
Bir yanım “dayan” diye titrek bir mum gibi yanıyor,
öteki yanım çoktan sönmüş bir kül—
çoktan vazgeçmiş gibi karanlıktan…
Zihnim bir labirent şimdi,
duvarları yankı, yolları sis…
ve ben,
kendi izini kaybetmiş bir yolcu gibi dolanıyorum içinde.
Kimdim ben?
Hangi aynada bıraktım yüzümü?
Hangi cümlede kırıldım,
hangi gecede sustum böyle derinden, böyle sonsuz?
İncecik bir ip kaldı içimde,
rüzgâr esse kopacak…
Tutunduğum son uçurum belki de—
bıraksam düşeceğim,
tutsam parçalanacağım…
Sabahlar akşama, akşamlar sabaha karışıyor,
zaman bile yorulmuş benden—
saatler, nabzımı tutmayı bırakmış sanki…
Bir ömür sıkışmış tek bir ana,
ama ben hiçbir zamana ait değilim—
ne geçmişe, ne şimdiye, ne de yarına…
Gülüyorum bazen—
ama içimde yankılanan bir kan sesi var,
duyulmayan, susmayan…
kendi boşluğunda çırpınan bir çığlık gibi.
Aynaya bakıyorum—
yüzüm, benden habersiz bir yabancı,
gözlerimde sürgün bir hayat dolaşıyor…
Ve ben…
her gün biraz daha siliniyorum kendi içimden,
zamanın bile uğramadığı o ıssız yerde—
kendimi arıyorum…
bulamamaktan değil,
bulursam tanıyamamaktan korkarak…