6
Yorum
14
Beğeni
5,0
Puan
131
Okunma
Bir bulut gibi yüklenmişim sabrı
Kıyamet içimde
bekler
özlemin tükenişini…
Bir çakıl taşı kayar
ayak izlerimden geriye kalan yol
belirsizleşir…
İzim gayba karışırken
seslerin içinde bir ses
kısılır…
Ve gök ses verir:
“Sabrı mı atmalı insan
yoksa göğün dökülen yağmurunu mu tutmalı?”
Hançer gibi düşer her damla
sabrıma asılı yüküm
el vermez
düşenleri toplamaya…
Ayaklarım batar
bir çamur deryasına…
Ellerim kesilir
soğuk bir sızı gibi
rüzgârın içinde…
Kuru bir dal gibi çekilir
parmaklarımdan kanım…
Ağır ağır kapanır
gözlerimdeki umut…
Ve özlem
bir kurşun gibi saplanır
yüreğime…
Geriye
sadece
kısılan bir sesin hatırası kalır…
Turgay Kılıç
5.0
100% (11)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.