6
Yorum
19
Beğeni
5,0
Puan
403
Okunma
Gece ile gündüz arasında bir eşiktin.
Sana ışık dediler.
Vuslatın en ulaşılmaz noktasında
olsa da
ışığın gözlerimi kör eder…
Her sevda,
önce kendi gölgesini kanatır.
Gönlün içinden geçer yara,
daha adı konmadan.
Zaman bilir giden ve kalan sesleri,
kimin susup kimin çağırdığını…
Rüzgâr tanır yorgun yürüyüşleri,
toprağa basarken
kalbini sürüyenleri.
Ruhunu esir edip
Gönlünü feda edenleri…
Bu kesişme
ayağı hâlinden tanır.
adımları dua gibidir,
Sessizliği vedaya benzer.
Ve insan,
en çok da yürüdüğü yerden öğrenir
Her sevda,
geçmeden önce
bir parça kendini bırakır ardında...
Yolu geri bulmak için değil,
Akşam yıldızının ışığı
Kırılıp kendine dönsün diye...
Turgay Kılıç
17/01/2026
00:33
5.0
100% (9)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.