Düştüğünde cemresi toprağı uyandıran,
Baharın senin olsun, ben kışına razıyım.
Yeşiliyle denizi, deryaları andıran,
Yedi yabancı gibi bakışına razıyım.

Senden bir iz aradım, dolaştım şehirleri,
Gözyaşlarım doldurdu kuruyan nehirleri.
Damarıma zerk edip en ağır zehirleri,
Damla damla kanıma akışına razıyım.

Mahallenize gittim, sokakları yabancı,
Gözlerim mi görmüyor, hafızam mı yalancı?
Sen bir atlı süvari, bense umutsuz hancı,
Her gidişte sinemi yakışına razıyım.

Hayalinle yaşarım bıraktığın bu yerde,
Sevdan ince hastalık, düşürdü beni derde.
Vuslatına talibim desem de her seherde,
Hasretinle boynumu büküşüne razıyım.

Gülîzâr’da güllere can veren toprakları,
Seherlerde açılır o zarif yaprakları.
Bülbülün gözyaşıyla alevden ırmakları,
Hicranla yüreğime döküşüne razıyım.

İstersen yak infazım, zindanlara at beni,
İster kölemdir diye pazarlarda sat beni.
Ya da ferman çıkartıp her yerde arat beni,
Tüm suçları üstüme yıkışına razıyım.

Ruhumdan silinmeyen kederli izlerinle,
Bağrımdaki küllerde gizlenen közlerinle.
Beni bedbaht eyleyen kahırlı sözlerinle,
Son kurşunu kalbime sıkışına razıyım.

...... Meryem Keskin.....
.....14.03.2026........
.....7+7.14.hece.....