Yıllar var ki boğuldum, sevdamın kederinde,
Bakmakla görünmez ki, gönül yaram derindir.
Madem değeri yoktur, aşkımın gözlerinde,
Resim mektup ne varsa, ellerinle yak gitsin.
Dik tut eğme başını, dur deme bırak gitsin.

Şimdi yârle aramda dağlar var sıra sıra,
Yol nereyedir bilmem yürürüm dura dura.
Yanık türküler söyle sinene vura vura,
Son kez ağla ardından, gözlerinden dök gitsin.
Dik tut eğme başını, dur deme bırak gitsin.

Yalanlarla kirlettim, en güzel yıllarımı,
Gönlündeki zindanda, bağladın kollarımı.
Çek git artık dünyamdan, kapatma yollarımı,
Sükûnet göster gönlüm, engelleri yık gitsin.
Dik tut eğme başını, dur deme bırak gitsin.

Dost musun düşman mısın, sana neyledim gönül,
Bitirdim gençliğimi, kurban eyledim gönül.
Dinlemedin sözümü, kaç kez söyledim gönül,
Ondan sana yâr olmaz, hayatından çık gitsin.
Dik tut eğme başını, dur deme bırak gitsin.

Onun menzili şaşmış, inat etme dur gayrı,
Bu şehir huzur vermez, ikinize dar gayrı.
Kuruttu bağlarını, zehirledi gör gayrı,
O bir Zakkum çiçeği, toprağından sök gitsin.
Dik tut eğme başını, dur deme bırak gitsin.


Yetmedi mi ağlayıp, Aslı gibi yandığın?
Leyla gibi Mecnun’un, sevdasına kandığın?
Zühre olup Tahir’i, rüyalarda andığın?
Kır kalemi ver hükmü, son kurşunu sık gitsin.
Dik tut eğme başını, dur deme bırak gitsin.

..... Meryem Keskin.....
.......11.05.2026.......
......Muhammes......