Bir hoşçakal karartmıştı günümü,
Hüzne boğdu bu günümü dünümü.
Okşayıp geçince, solgun tenimi,
Kesti bağımızı, o hırçın rüzgar.
Düşürdü dalımdan, esti son bahar.

Kurudu yüreğim, döndü çöllere,
Kan damladı bağımdaki güllere.
Adımı düşürdün, soysuz dillere,
Bu yalan dünyada, eyledin bizar.
Gözlerin yollarda, kalsın nazlı yâr.

Niyetin kötüymüş, bak zuhur etti,
Ettiğin eziyet, canıma yetti.
Deli gibi seven, o kadın gitti,
Şimdi vur dizine, eyle ahu-zar.
Yüreğini sarsın, dinmeyen efkar.

Ben bıktım usandım, tatlı canımdan,
Lezzet alamadım, hiç bir anımdan.
Aşkın zehirini, attım kanımdan,
Zannetme ki sensiz, kalırım na çar.
Bitirdim kalbimde, yâr azar azar.

Gönlüm yara, bahtım kara yazılmış,
Gözlerimden kanlı, yaşlar süzülmüş.
Canan ile aram, çoktan bozulmuş,
Yâr başın göl olsun, ayağın pınar.
Allah bir gün seni, seninle sınar.

Ne Leyla’lar geçti, ıssız çöllerden,
Nice Mecnun alev, aldı küllerden.
Bülbülüm zarını, çekti güllerden,
Şu koca cihanı, ettin bana dar.
Sildim yüreğimden, benden bu kadar.

……Meryem Keskin…..
……07.04.2026……,
…..Muhammes……