Gel vefasız son defa, tutayım ellerinden,
Usanmışım ellerin, susmayan dillerinden.
Karanlığı yırtan o, kemanın tellerinden,
Dökülen nameleri, yâr sana adıyorum.
Bu aşkın bedelini, çok ağır ödüyorum.

Yetmedimi ayrılık yüreğin demirden mi?
Kaderi yazan kalem, nurdan mı kömürden mi?
Neden vazgeçtin söyle, aşktan mı ömürden mi?
Mutluluk sana kalsın, gayrı ben gidiyorum.
Bu aşkın bedelini, çok ağır ödüyorum.

Ben öksüz bir kardelen, esintiyle kırılan,
Dağların zirvesine, asaletle kurulan.
Ayrılmamacasına, toprağına sarılan,
Kollarımı çarmıha, germeseydin diyorum.
Bu aşkın bedelini, çok ağır ödüyorum.

Aşka duçar olalı, yüreğim pare pare,
Nice tabipler gezdim, bulamadım bir çare.
Sen yurtsuz bir cengaver, bense yürekli sare,
Kedere ram olmayı, zinhar reddediyorum.
Bu aşkın bedelini, çok ağır ödüyorum.

Esirimi zannettin, susmayan dillerinin,
Gayrı hükmü kalmadı, günahkar ellerinin.
Pencereme uzanan, sarmaşık güllerinin,
Kuruttuğun dalını, çaresiz buduyorum.
Bu aşkın bedelini, çok ağır ödüyorum.

Eşim dostum akrabam, görüyorlar halimi,
Benim vatan dediğim, sana yaban elimi.
Eski mahallene gel, bir kez sor ahvalimi,
Sildim hatalarını, sanma kin güdüyorum.
Bu aşkın bedelini, çok ağır ödüyorum.

…….Meryem Keskin……
…….20.04.2026…….
…….Muhammes……