Kendi kandilini tüketip, öðrencilerine ýþýk olan,
Zifiri karanlýkta yol gösteren rehberdir öðretmen.
Cehaletin elinde, hiç uðruna vurulan,
Kutsal davanýn son neferidir öðretmen.

Ne çiçek buketi yeter, ne de pahalý bir hediye,
O, gelecek temelinin harcýný kanýyla karan.
Katledilen öðretmene bitmez feryat figan,
Vahþete karþý duramayan yaralý ceylan...

Kendi yemeðini böler, beslenmesi boþ olana,
Montu, olmayaný sarar kýþýn ayazýnda.
Testi testi bilgi verir, diktiði her fidana,
Karþýlýðýný beklemez, devam eder yoluna.

Onlar cehaletin baltaladýðý bilge aðaç,
Angarya evrak iþlerini de yapar gayretle.
Hakkýnýz ödenmez, vefanýz bize borç,
Yetiþir her talebe, sizin býraktýðýnýz emanetle.

Eli kalem tutsun diye ömrünü verdikleri,
Gün gelir gözü döner, bekler pusuda.
Yolunu kaybetmiþlere olur pusula
Bazen yolun en sonu gelir bir kurþunla

Hem anadýr, hem baba; teneffüste vermez mola,
Yýlmadan nöbetini tutar eðitim sevdasýna.
Cahilin kini aðýr, þiddeti bazen serttir,
Güçlüdür, sýrtýna kara cehaleti yüklenir.

Ey þehit öðretmenim! Kanýn kalemine mürekkep,
Diktiðin o aðaçlar, bir gün göðe uzanýr elbet.
Keþke sarmalasa seni dünyadaki her sevgi,
Gürültülerin içinde, sensin sesin en güzeli.

Sen baþ tacýsýn öðretmenim, sen alaylý fener,
Eðitim ordusunun gayreti, cehaleti yener
Kýrýlýrsa kalemlerin, kurur solar fidanlar;
Sorulacak hesaplar, görülecek davalar..