Sana yazdıklarımı bağıra bağıra okumalıyım,
Elini, yüzünü daha çok öpüp koklamalıyım.

Fedakârlıkmış sahiden;
Taşımıştın karnında dokuz ay boyunca,
Doğurmuştun zorluklarda, derin sancılarla.
Geceler sabah olurdu uykusuzca…

Şefkatliymiş sahiden;
Göğsüne bastırdığın bir kuş tüyü gibi,
Kokluyorum kalbindeki o kutsal sevgiyi.
Ben sadece sende gördüm sınırsız ilgiyi.

Sana yazdıklarımı bağıra bağıra okumalıyım,
Sevgiyle hatıraları ince ipekle dokumalıyım.

Feragatliymiş sahiden;
Uykusuz uzun gecelerde yolumu bekleyen,
Yemeyip yediren, giymeyip giydiren,
Evlat uğruna kendini her daim erteleyen…

Merhametliymiş sahiden;
Senin dualarındır beni ayakta tutan,
Zırhlı bir kalkan olup her yanımı kuşatan.
Hatalarım çoktur, senin affınla silinen…

Sana yazdıklarımı bağıra bağıra okumalıyım,
Işığınla, bilginle ceplerimi doldurmalıyım.

Destekleyenmiş sahiden;
Sen her zaman sarsılmaz dayanağım oldun,
Çıkmazlarda yolumu varlığınla buldun,
Karanlıklarıma sönmez fenerler koydun.

Gerçek sevgiymiş sahiden;
Seviyorum seni inan ki herkesten çok,
Bilesin sol yanım senin sevginle tok.
Senin kadar vefalı başka bir yâr yok.

Sana yazdıklarımı bağıra bağıra okumalıyım,
Varlığına olan şükrü, hürmeti çoğaltmalıyım.

Kıymetliymiş sahiden;
Ne olur çocukluğumu sakla avucunda,
Zaman dizginlenmiyor, akıyor tam gazında.
Hayallerimiz vardı, söz vermiştik yarınlara…

Zahmetliymiş sahiden;
Evlat için artırmak dişinden tırnağından,
Emek demekmiş; ben de anne olunca anladım.

Sana yazdıklarımı bağıra bağıra okumalıyım,
Annem, karşında saygı duruşuna durmalıyım.