Sana kavuşmak içi, çıktım ben bu yw:bu son yola
Hasretinle yanarken vedalar doldu kola
Nefessiz kalırım sensiz, bir anlasana
Belki bu ayrılık akşamında varırım sana

Ömür dediğin zaten bir niyet sorgusu
Ha kalem susmuş, ha yürek ne farkeder
Sen ki celladına gülümseyen bir mahkûm gibi
Aşkın hükmüne razı gelmiş sin çoktan

Gel canım, sokul yanıma bu soğuk gecelerde
Yılların hesabını soralım sessiz hecelerde
Elimde bir resmin, bakışın hâlâ taze
Gülüşün hatıra kalmış, yazmışsın o eşsiz söze.

Aşk dediğin; uzak yolları bir nefeste aşmak
Bulutlarla boğuşup, yüce dağlardan taşmak
Sevdiğine koşarken her zorluğa katlanmak
Büyük sevdalar uğruna, hep büyük davranmak

Bazen yanındayken bile ona kavuşamamaktır
Bir sahil boyunda sabahı kucaklamaktır
Dolunayı izlerken onunla huzur bulmak
Aşk fedakarlıktır, bir bakışta kaybolmak

Kırılsan da kırmamak, incitmemektir özü
Gözlerinde yitip gitmek, unutmaktır gündüzü
Güneşin altında kavrulup hiç umursamamak,
Ufacık bir tebessüme koca bir ömür sığdırmak

Uykusuz gecelerin, yorgun düşlerin adıdır
Bir fincan kahvenin o kırk yıllık hatırıdır
Uzak yollar, uykusuz zamanlar geçer de
Sahildeki o anlar, yaş olur damlar gözlerde

YEŞİLIRMAK


gür şiir değil mi

Varsın kurusun mürekkebin
Kağıtlar öksüz kalsın.
Elin ellerindeyken yazılan o sessiz destan,
Zaten kainatın duyduğu