Ey yüreğimin, başımın tatlı belası
Bu satırları dana yazarken
İçimde o tanıdık ayazın esmesi gibi
Derin ve tatlı bir sızı vardı yüreğimde
Takvim yaprakları zemheriye kesilmiş
Mevsimler hep aynı kalmış
Senin yokluğunda geçen her gün
Karadenizdeki çılgın dalgalar gibi
Yüreğime ağır darbeler vuruyor
İçimde ki sevgin, o fırtınanın ortasında
Tek limanım olmaya devam ediyor
Gökyüzünde parlayan en uzak yıldızın
Artık sen olduğunu biliyorum
Gece karanlığında yolunu ararken
Seni bulduğum o anı hatırlıyorum
Kara denizin o sert rüzgar estiğinde
Elini yüzüme değdiriyormuş gibi hissediyorum
Kalbimin hücreleri seni çok özledi
Ama içimdeki yangın hiç sönmedi
Her mevsim değişse de
Senin sevgin benim için hep bahardı

Sen karadenizin karşı yakasında
Rusyanın havasını içine çekerken
Ben memleketinin havasında
Senin kokunu şimdiden özledim
Biliyor musun, hala bir şey olduğunda
İlk sana koşuyor ayaklarım
Sonra bir an duraksıyorum
Yokluğun o ağır sessizliğiyle yüzleşiyorum
Hayat devam ediyor
Ama senin eksikliğinde
Her şey biraz daha renksiz
Geceler uzadıkça uykularım yarım kalıyor
Senin o "yaparsın yavrum" diyen
Güven veren sesin kulağımdan hiç gitmiyor.
Bana verdiğin sevginin en saf hali Ve sabrın için ne kadar teşekkür etsem az

Şimdi hatıralarınla teselli buluyorum
Gülüşünle, ellerinin sıcaklığıyla ve dualarınla…
Seni sadece özel günlerde değil
Her sabah uyandığımda
Her gece başımı yastığa koyduğumda özlüyorum
Sesini duyamıyor olabilirim
Ama nefesimin her anında varlığını hissediyorum
Ben, o sokak lambalarının altında erirken
Senin sevgin, o eriyen gölgeyi bile ısıtmaya yetiyor
Zaman akıp gidiyor bitanem
Ama seninle geçen anlar benim için hep taze
Her gece içimde kırık bir pencere sızlasa da
Senin duaların o pencerenin camını tamir ediyor
Dualarım seninle, can yoldaşım
Ebediyen, sonsuz olan bir sevgiyle
Seni sonsuzluğa kadar seveceğim

YEŞİLIRMAK