0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
21
Okunma

EKSİK ŞİİR
Seni bir çağ yangınında
Ürkek bir serçe telaşındayken tanıdım
Hatıralarını yakıyordun birer birer
Elinde yanacak bir ben kalmıştı
Yandım ateşinde, hiç pişmanlık duymadan
Yüreğime yazdığım, ağzıma zehir isminin hatırına
Ben yanarken
Üşüdü temmuz
Kim bilir ?..
Kaç yatağı öksüz bıraktın,
ey hoyrat kadın
Anılara kaç hüzün doğurdun uykusuz uykusuz
...Ve
Hasret bizi yakan bir ateş oldu artık
Suyu sende
Rüzgârı bende
Gün/ahı bedenimizde kalan
Her hatıram bir şiir’ken sende
Eksik bıraktığın bu şiir ateşin olsun.
Yan işte sende yan!..
Erdal Karadağ
23 Mart 2012
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.