Merhaba kır papatyam ; nasılsın
Gözlerinde görünüyor kimliğim ; asılsız
Niye bu kadar Kasım’sın ; bahardın güya
Vedalar ellerinde basılmış , asılmış

Gölgende kitaplar barınmalı
Arınmalı bütün sular çehrende
İs kokulu rüyalarım, eritiyor güyaları
Boyaları alışmış mavilerim, görsen ve

Ellerimde bir demek çiçek; bekliyorum
Belki bir buselik kırıntı, belki yorum
Yürümem bayağı zorlaştı, sensiz yolum
Sana koşup, düşüp, emekliyorum

Emekli olur beyazlar da karası akşamların
Seni gören güvercinlere sadece uçmak kalır
Ey mesafem, yüzünü çiziyorum kalbimin sınırları
Adın akınca cümleme sesim kısık kalır

Kısır kaldı elbisemde düğmeler
Olabilir mi matem ortasında gülmek, hem!
Yaşamaya çalışmak, belkide ölmeye
Rüzgâr dindi şimdi kör bulaştı gölgeme

Sana ulaşırken düşmeye ömür denir
Gözlerinin boşluğuna gömün beni
Vuslat varsa muhabbete, ömür nedir
Ömür, yâr hayalin hayalinde saklı gömüdedir

Asıyoruz sancakları, keskin burçlara
Fethi vardır bir gönlün uclara
Destanları yazan büyükler kalem alın
Baka kalın sadece Fethi olmuş yurtlara

Ben geldim gönül kapına ey muhabbetim
Esrarı aşikâr olan bir hışım hezimeti
Gülüşünle işgal et, içimde ki illeti
Ben geldim mihrim, sendedir vaziyetim

Vasiyeti yerine getirmek borcu boynumun gönlün
Ellerimde çiçekten bozma çelimsiz bir süngü
Dönmeye cesareti varsa , dönecek döngü
Gönlünde esir kalan surerimi gördüm

Ben açarım paletleri tüm renklerin
Çözemek kolay gözlerinde tüm denklemi
Sana bakınca gözü kararıyor takatim ve eklemim
Gülüşünle bozuluyor hüzne dair denkleri, efektlerin