O en derinde
Beşiğini sallayan uğultular
Bitimsiz bir bekleyiş
Ardı arkası korku tüneli…

Yaranın kabuğuna sarılma telaşı
Tesellisiz…
Unutmak yabancı insana,
Başucunda bekleyen o kadim alev.

Sıyırıp kendini tuzdan buzdan
Alt üst eden kelimeleri atmak hazineden.
Tuna’nın serinliğinde yüzen kuğular
Beyaza heves dünya gözüyle,
Sessizliğin yakarışı; heybemde dilsiz bir Ağrı.

Kendi göğünde, tek başına çırpılan iki kanat doğumu
İyileşmenin o sert ve mağrur tadı.

Lisanların birbirine karıştığı şifacılar arasında,
Adıma aşina bir sesin çağırdığı derin uykudan;
Gülümseyen esmer bir yüze açtım gözlerimi.
Kimdi o, yabancı bir göğün altında adımı öz dilimden çağıran?
Beni hayata, ismime ve kendime döndüren o gizli sevinç…

Güneş, doğurmak için
Sızıyor bu beyaz odanın perdelerinden üzerime…
Dışarıda bırakıyorum karanlıkları;
Yorgun, ağrılı ama nefes alan yeni bir ben işte.


Vaha Sahra