AH KALBİM

Ah, kalbim… zavallı kalbim,
Yine ağlıyorsun değil mi?
Yine kendi kendine kızıyorsun,
Niçin inandın diye,
Niçin güvendin,
Niçin sana vaat edilenleri gerçek sandın?


Ah, duygularım… sizler de alt üst oldunuz değil mi?
Ne kadar feryat figan etseniz de,
Hayat bu işte…
Güvenmeyeceğim yeniden dersin,
Ama biri çıkar karşına,
Bana güvenebilirsin der…
Ve sen de inanırsın.
Belki doğrudur dersin
Ama o insan da kırdı seni,
Bir daha inanacak mısın?


Kalbin bu kadar yaralanmışken,
Duyguların altüst olmuşken,
Benliğin yok sayılmışken…
Gururun ve Onur’un kırılmışken
Hele ki o içindeki kırılgan kız çocuğunu
Nasıl susturacaksın onu?
Söyle Kalbim söylesene niye susuyorsun

Bak… o kız
Nasıl da ağlıyor kalbim,
Susturabilir misin? Dindirebilir misin
Onun gözyaşlarını?
Onarabilir misin kırılan kalbini

Hey… sana diyorum, kalbim…
Sana sesleniyorum…
Ben seninle hareket etmiştim,
Kalbimin sesini dinlemiştim.
Neden yine yanıldın?

Neden karanlıklar içinde kaldım?
Neden ışığım söndü?
Hey kalbim sana sesleniyorum susmasana
Başta onca olumsuzluğu söylememe,
Anlatmama rağmen…
Beni ikna eden, tüm çabasıyla
Benim için mücadele eden insana inanmam için
Sen yol göstermedin mi, kalbim?

Şimdi…
Bu kırıkları nasıl toparlayacağız?
Nasıl yeniden ayağa kalkacağız?
Söylesene bana… söylesene kalbim

Sen ağlıyorsun,
Ben ağlıyorum…
Ve bu sessizlikte
Acımız birbirine karışıyor
Görüyormusun kalbim..

Bir daha kimseye inanmayacağım,
Şunu bilmeni isterim ki
Bir daha benim işime karışma kalbim
Şimdi ne kadar kırık olursak olalım,
Bu acı, bu sızı, bu öfke bu yangın…
Bir daha asla unutulmayacak.

Gözlerimden akan yaşlar,
Duygularımın acısı,
Öfkemin sessiz çığlığı…
Hepsi içimde yankılanıyor,
Hiçbir kelime etmeden dışarıya,
Hiçbir sözcük söylemeden kimseye.
Yine beraber tutacağız bu yasıda

Belki bir gün…
Kasırga diner,
Yangın küle döner,
Ama bugün değil…

Bugün ben sessizce yanıyorum,
Sessizce feryat ediyorum,
Ve bu sessizlik…
Gururumun ve onurumun gölgesinde
Beni ayakta tutuyor.

Ah kalbim…
Yine ağlıyorsun, yine feryat ediyorsun,
Ama unutma…
Senin acın, sessizliğin ve öfken,
Akan her bir damla gözyaşın
Hiçbir zaman boşa gitmeyecek.

Çünkü Yaradan hepsine şahitti,
Ve bir gün İlahi Adalet tecelli edecek.