HASRETİMİN SESİ

Bazen derin bir "ahhh..." çekerim.
Kimse bilmez...
O derin nefesin içinde
Söyleyemediğim binlerce özlem saklıdır.

Sen belki yalnızca bir iç çekiş duyarsın,
Ama ben her "ah"ımda
Saçlarını okşayamamanın,
Ellerini tutamamanın,
Gözlerine doya doya
Bakamamanın acısını yaşarım.

Her "ah"ımın içinde
Sana söyleyemediğim binlerce cümle,
İçimde sessizce büyüttüğüm hasret,
Sessizce döktüğüm gözyaşları gizlidir.


Bazen öyle özlerim ki seni...
Kalbim kabına sığmaz,
Ruhum sana doğru kanatlanır;
Ama mesafeler, kanatlarımı kırar.

İşte o zaman,
Dudaklarımdan sadece
Derin bir "ahhh..." dökülür.

Bil ki o "ahh",
Hasretimin sesidir.
Sana dokunamayan ellerimin duasıdır.
Her nefeste seni daha çok seven
Kalbimin sessiz haykırışıdır.


Sonra gece olur...
Gözlerimi kapattığım an
Silinir aramızdaki yollar.
Sanki hiç gitmemişsin gibi
Yeniden birleşir ellerimiz.

Uzaklardasın belki;
Adı konulmuş bir hasretin tam ortasında.
Ama rüyalarım seninle yuva olur,
Seninle tamamlanır sevgili eşim.

Başımı omzuna yaslarım,
Parmakların parmaklarıma değer.
Özlemini çektiğim o sıcaklık,
Bir geceliğine de olsa sarar bütün benliğimi.

Uyanmak zor gelir bazen...
Çünkü yokluğun
Göğsümün tam ortasında
Derin bir boşluk bırakırken,
Rüyalarım her gece seni bana
En gerçek, en sıcak hâlinle geri getirir.

Gece olunca Rabbim,
Özlediğim adamı
Rüyalarıma misafir ediyor.
Ve ben her sabah,
Rüyalarımın sıcaklığını yüreğime sarıp,
Bir gün bu kavuşmanın rüya değil,
Gerçek olacağı ümidiyle uyanıyorum.