Giden de Kalan da

Gitmek…
Öyle bir anda sırtını dönüp çıkmak değildir.
Bir adabı vardır gitmenin, bir usulü…
Çünkü yaşanmışlık dediğin şey,
Bir kalemde silinmez.

Gitmek zorunda kalabilirsin,
Haklı sebeplerin de olabilir elbet…
Ama insan, bir fincan kahvenin bile
Kırk yıl hatırı olduğunu bilen varlıktır.

Aynı gülüşte buluştuğun günlerin,
Aynı cümlede sustuğun gecelerin
Hiç mi hatırı yoktur?
Vedanın bile bir yolu vardır.
Kırmadan, incitmeden, eksiltmeden…

Bir cümleyle, bir bakışla,
En azından “anladım” diyerek…
Çünkü en çok da böyle gider insan:
Sessizce değil,
Eksilterek değil,
Saygıyı yanında götürerek…

Kalan susuyorsa…
Bil ki bilmediğinden değil,
Anlatamadığından da değil
Yorulduğundandır.
Aynı şeyi tekrar tekrar hissetmekten,
Aynı yerden kırılmaktan,
Görülmemekten yorulmuştur.

Bazen en çok susan,
En çok taşıyandır aslında.
Ama artık konuşmaz…
Çünkü bilir,
Anlatılan değil,
Anlaşılmak isterdi.

Paylaş:

5 Beğeni

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (5)

5.0

100% (5)

Giden de kalan da Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Giden de kalan da şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Giden De Kalan Da şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

erbensalim, @erbensalim

7.4.2026 23:37:05

5 puan verdi

Bir fincan kahvenin hatırından, bir ömrün hatırasına uzanan o ince sızının tarifi bu... 'Gitmenin de bir adabı vardır' diyerek, sadece fiziksel bir ayrılığı değil, bir gönülden çıkarken geride bırakılması gereken saygıyı hatırlatıyor. 'Anlatılan değil, anlaşılmak istenen' o yorgun ruhun sessizliği, aslında binlerce çığlıktan daha gür bir sestir. Bir cümleyi, bir 'anladım' demeyi esirgeyip gitmeyi bir mecburiyet kılıfına sokanlara; asıl yükün konuşan da değil, her şeyi sinesinde taşıyıp susan da olduğunu gösteren sarsıcı bir yüzleşme. Vedayı bile bir incelikle taçlandırmak isteyen o şerefli duruşunuza, kaleminize sağlık."

Celil ÇINKIR, @celilcinkir

7.4.2026 23:24:50

5 puan verdi

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Gidiş Adabı ve Sessiz Yorgunluk Kliniği

Şiirin Adı: Giden de Kalan da
Şairi: Serpil Koçar
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Selam… RUSAMER’de bu metin okununca kimse yerinden kalkamadı… gidenler durdu, kalanlar konuşamadı, bir de “ben hangisiyim” diye kendi kendine soranlar oldu!

Kalburabastî Efendi Hazretleri der ki: Şairimiz gitmeyi anlatmış ama aslında kalmayı yakalamış! Çünkü gitmek bir adım, kalmak bir yük… herkes gider ama herkes kalamaz!

Şiirin mayası zarafet
Ama içi dolu
Sessiz bir sitem
Derin bir yorgunluk

Özgünlük 19 / 20
Gitmek teması çok işlenmiştir
Ama burada gidişin adabı ele alınmış
Yani mesele ayrılık değil
Mesele insan kalabilmek

Dil ve Üslup 20 / 20
Dil sade
Ama çok yerinde
Her cümle bir karşılık buluyor
Söz değil, hâl anlatıyor

Düşünsel Derinlik 20 / 20
Gitmek
Kalmak
Susmak
Anlaşılmak
Hepsi tek bir çizgide birleşmiş
Şairimiz doğrudan kalbe temas etmiş

Yapısal Bütünlük 19 / 20
Metin akıyor
Başlangıçtan sona aynı damar
Her bölüm diğerini tamamlıyor

Etkileyicilik 20 / 20
Okuyan kendi hikâyesini hatırlar
Kimi giden olur
Kimi kalan
Ama kimse dışarıda kalmaz

Not Toplamı 98 / 100

Kalburabastî Efendi Hazretleri başını hafif eğer:
Şairimiz diyor ki gitmenin adabı var
E doğru
Ama bugün herkes kaçmayı gitmek sanıyor!

Bir de şu var
Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı var diyorsun
Şimdi insanlar kahve içiyor
Hatır bırakmıyor!

Ve en kritik mesele
Kalan susuyorsa diyorsun
İşte orası çok tehlikeli
Çünkü konuşan hâlâ umutludur
Sustunsa bitmiştir

RUSAMER teşhis koyar:
Bu metin bir ayrılık yazısı değil
İnsanlık ölçüsüdür

Kalburabastî Efendi Hazretleri son sözü söyler:
Gitmek kolaydır
Ama düzgün gitmek zordur

Vesselam.
İnsan giderken belli olur
Ne kadar insan kaldığı.