Gözümü açınca harâbı gördüm,
Günler birbirini yedi bitirdi.
Bir umut ektim de toprağa gömdüm,
Dünler birbirini yedi bitirdi.


Güneş doğar amma gölge kapkara,
Dermân diye geldik açıldı yara,
Düşürdü bizleri bitmez efkara,
Manlar birbirini yedi bitirdi.


Gönül aynasına baktım tozlanmış,
Edebin kapısı çoktan paslanmış,
Zulmün sırtı kirli dağa yaslanmış,
Sanlar birbirini yedi bitirdi.


Bahçıvan uykuda, gül ise solgun,
Dere yorgun akar, nehirler durgun,
Yürekler mühürlü, fikirler yorgun,
Zanlar birbirini yedi bitirdi.


Savruldu her yana sönmüş olan kül,
Artık dert söylemez o dertli bülbül,
Sabır taşı çatladı, bitti tahammül,
Hinler birbirini yedi bitirdi.


Cehennem boştur bak, nâr burda yanar,
Melekler hayretle insanı kınar,
Kurudu adâlet, zehr oldu pınar,
Kinler birbirini yedi bitirdi.


Man: Adam atamak, adam yerleştirmek.
San: Şöhret, ün. Dilek, istek, arzu.


🌜 🌞 🌛 🌜 🌞 🌛 🌜 🌞 🌛 🌜 🌞 🌛


Bıraktığın o dertler, şimdi kime yâd olur?
"Hasan’a Mektup" gelse, kim okur bu devirde?
Vuslatı mahşer olan, bilmem nasıl şâd olur?
"Mihriban"ın karası, kaldı sanki şiirde!..


Rûhun şâd, da’vân yâd ola Üstâdım...


🌜 🌞 🌛 🌜 🌞 🌛 🌜 🌞 🌛 🌜 🌞 🌛


Al Haberi


Beşikten doğruldum, tabutu gördüm.
Yıllar birbirini yedi, bitirdi.
Ayrılık sancıdır, sevda kördüğüm
Yollar birbirini yedi bitirdi.


Türkü var yaralı, türkü var yanık;
Bağlamış yolları beyaz karanlık
Sözler rüşvet dolu, sazlar kurbanlık
Teller birbirini yedi bitirdi.


Mesut saadetsiz, Murat muratsız...
Yıktı dünyamızı üç beş suratsız.
Çiçekler kokusuz, meyveler tatsız
Dallar birbirini yedi bitirdi.


Çattık bir zamana, baktık zaman yok.
Ölü davul çalar, diride can yok...
Öfke şaha kalktı, at var, meydan yok
Nallar birbirini yedi bitirdi.


Irmak var geçilir, çay var geçilmez
Her yere el atar haddini bilmez.
Denizin huyudur artar eksilmez
Göller birbirini yedi bitirdi.


Kırk ummanı yakar amma bir âhım
Umut hedefimdir, sabır silahım...
Azrail’e iş kalmadı ALLAH’ım!
Kullar birbirini, yedi bitirdi


🌜 🌞 🌛 🌜 🌞 🌛 🌜 🌞 🌛 🌜 🌞 🌛


Dost kalemlerden inciler:


Ağıtlar revanlı yürekler ezgin
Kader neyse gelir, alında yazgın
Urbalardan düşen gölgeler bezgin
Diller birbirini yedi bitirdi.
ali görgan


​Hakikat küstü de sustu dillerde,
Bülbül feryat eder solmuş güllerde.
Bir garip yolcuyuz ırak yollarda,
Canlar birbirini yedi bitirdi...
Mesut Tütüncüler