8
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
161
Okunma
Ay ışığı vurur
inciyen sızına
bir bağlamanın
tellerinden yükselir
demi...
Bir ozanın sesiyle
dokunur gecene
ve
çetin kalbin
usulca çözülür...
Gece derinleşir
yıldızlar uykuya dalar bir bir
söz, içinden geçerken
kendi yankısında kaybolur...
Her telde dem koyulaşır
her nağmede saklı bir yara büyür
zaman diz çöker
dinler seni...
Toprağın kokusu karışır
rüzgâra
kırık sesine
uzak dağların ardından
bir yalnızlık iner...
ve sen
ilk defa duyarsın kendini
bir başkasının dilinde...
Sızı, sızı olmaktan çıkar
bir yakarışa dönüşür
ve bağlama
susarken dahi
anlatır seni...
Bir isim düşer gecenin içine
yavaşça
ürkmeden
bir iz gibi
bir kader gibi...
ay ışığı
bir sır gibi iner yüreğine...
Bağlama
o sırrı dillendirir
ve gecenin en derin yerinde
kimse duymasa da
sen bilirsin
bu hikâye
senin...
Turgay kılıç
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.