Gittin ya, şimdi odamın duvarları bile dar geldi bana,
Her köşede senin kahkahalarının yankısı,
Her yastıkta saçlarının kokusu kaldı.
Elimde bir sigara, dumanı senin adınla savuruyorum geceler,
"Keşke" diye başlayan cümlelerim hiç bitmiyor.

Özleme bu kadar yıkıcı mıydı?
Sokaklar senin adımlarınla yürüyor hala ,
Ben ise aynı kaldırımda, aynı izlerde
Ayaklarımı sürüyerek dolanıyorum.
Gözlerim her kapıdan sana bakıyor.
Her zil sesinde kalbim kopuyor,
Sonra yine aynı boşluk... aynı sessizlik.

Hasret içimi oyuyor geceleri,
Uykusuzlukla boğuşurken aklıma düşüyorsun,
"Bir daha göremeyecek miyim? diye soruyorum kedime,
Ellerin yok artık omuzlarımda,
Dudakların yok alnımda,
Sadece soğuk bir yorgan ve benim pişmanlığım.

Keşke o gün susmasaydım,
Keşke o Kırgın bakışına "kal" deseydim.
Keşke seni incittiğim için her kelimeyi,
Geri alıp yerine " seni seviyorum"u koysaydım.
Şimdi içimde bir yangın,
Sündüremiyorum.
Çünkü ateşin adı sensin.

Gittin, ama gitmedin aslında.....
Hala buradasın, göğsümün en derin yerinde,
Her nefeste seni arıyorum,
Her kalp atışında adın geçiyor,
Belki bir gün dönersin,
Belki dönmezsin,
Ben yine de burada, aynı yerde,
seni bekleyen, seni seven,
Seni kaybeden adam olarak kalacağım.