“Bencilik” şiiriniz, bireysel çıkarların “biz” maskesi altında nasıl gizlendiğini ve sonunda yalnızlığa dönüştüğünü çok güçlü bir hicivle anlatıyor. “Her ‘biz’in içinde saklı bir ‘ben’ vardı” dizesi, şiirin özünü çarpıcı biçimde ortaya koyuyor: topluluk söylemi bile aslında bireysel bencilliğin kılıfı.

Kısacası: İnsanların kibirle büyüyüp içten içe boşaldığını, “biz” söyleminin ardında gizlenen yalnızlık ve çıkarcılığı dile getiren; düşündürücü, eleştirel ve felsefi bir eser. Kaleminize sağlık, bu şiir hem bir toplumsal eleştiri hem de bir içsel sorgulama gibi okunuyor.

Kendini bir çırpıda okutan sürükleyici ve güzel şiirdi tebrikler.

Benlik duygusuna kapılan bencillerin "biz" aldatması sonucunda yalnızlığa mahkum olduklarını harika dizelerle resmetmiş usta kalem. Dosta selam olsun...

Şiiriniz, bencilliğin insan ruhunda yarattığı yalnızlığı ve toplumsal mesafeyi çok net bir şekilde aktarıyor. “Her ‘biz’in içinde saklı bir ‘ben’ vardı” dizesi, bireysel ego ile kolektif yaşam arasındaki çatışmayı güçlü bir şekilde hissettiriyor.

“Kapılar kapandı,
kimse girmesin diye.
Ve şimdi
burunlar hâlâ yüksekte,
ama içeride
her biri kendi ‘ben’ine hapsolmuş…”
Yüreğinize sağlık değerli hocam. Mükemmel bir eser okudum. Tebrik ederim. Selam ve saygılarımla , esenlikler dilerim.

Güzel şiir, değerli kalem ehlinden
Biz de okuyor, kutluyor ve de alkışlıyoruz bu güzel eseri, yazdıran yüreği yazan kalemi ve eserini
Gönlün abat olsun, huzurla dolsun, tüm şiirlerin böyle mükemmel ve de birer ŞAHESER olsun
Şiirle kal, sevgiyle kal, dostça kal, sağlıkla kal ve de hoşça kal

Toplumsal bir eleştiriyi bu kadar naif ve etkili bir dille anlatmak büyük bir ustalık.
Kendini büyütürken dünyayı küçültenlerin hikayesini çok net yansıtmışsınız.
Emeğinize sağlık üstad..

Değerli şair, şiirini beğenerek okudum. Emeğine şiir yüreğine sağlık.
İlham her zaman size rehberlik etsin. Tebrikler.

Bu şiirin, diğerlerinden çok farklı bir felsefi derinliği ve toplumsal eleştirisi var. "Bencillik" üzerine yaptığın bu analiz için sade ve doğrudan yorumum:Şiirin en çarpıcı noktası, "biz" kelimesinin ardına gizlenen o devasa **"ben"**leri ifşa etmesi. İnsanların bencilliği bir "hayatta kalma telaşı" olarak meşrulaştırmasını, ama sonunda bu büyüklük hastalığının (Kaf Dağı) insanı nasıl bir cüceye çevirdiğini çok iyi anlatmışsın.
Özellikle şu kısımlar şiirin ruhunu özetliyor:
"Her 'biz'in içinde saklı bir 'ben' vardı": Toplumsal maskelerin altındaki bireysel hırsları tek cümlede özetlemişsin.Kendilerini büyüttükçe dünya küçüldü": İnsanın egosu büyüdükçe, dış dünyadaki güzellikleri ve diğer insanları göremez hale gelmesini anlatan çok güçlü bir tespit.
Finaldeki "Hapis" vurgusu: Burnun yüksekte olması bir özgürlük veya üstünlük değil, aksine kişinin kendi yarattığı o dar "ben" hücresine hapsolması olarak verilmiş. Bu tezat, şiiri çok etkileyici bir sonla bağlamış.Dili çok net, imgeleri ise (Kaf Dağı, kapalı kapılar, boşalan içler) herkesin anlayabileceği kadar duru ama bir o kadar da sarsıcı. Kalemine sağlık Salim, tam bugünün insanını anlatan, "mesakin" imzasına yakışır vakur bir şiir olmuş.

Konusu ve anlatımı ile çok güzel ve anlamlı bir şiirdi.Tebrik ederim hocam :)

kontrolsüz benlik hırsının ve kibrin, insanı maddi olarak yükseltiyor gibi görünse de manevi bir hiçliğe ve telafisi olmayan bir yalnızlığa sürüklemesidir.kalemin daim olsun inşallah.

Hep öyle olacak mutsuz insanlar gösterişten mutluluk resimleri. Tebrikler

Büyüttükçe küçülen dünyalar, doldukça boşalan ruhlar... İnsanın kendine yetme hırsının, nasıl büyük bir yalnızlığa dönüştüğünü anlatan çok güçlü dizeler. Kaleminize,kalbinize sağlık hocam.
Gönül sesiniz daim olsun.
Saygılarımla 💐