Değerli şair, şiirini beğenerek okudum. Emeğine şiir yüreğine sağlık.
İlham her zaman size rehberlik etsin. Tebrikler.

Bu şiirin, diğerlerinden çok farklı bir felsefi derinliği ve toplumsal eleştirisi var. "Bencillik" üzerine yaptığın bu analiz için sade ve doğrudan yorumum:Şiirin en çarpıcı noktası, "biz" kelimesinin ardına gizlenen o devasa **"ben"**leri ifşa etmesi. İnsanların bencilliği bir "hayatta kalma telaşı" olarak meşrulaştırmasını, ama sonunda bu büyüklük hastalığının (Kaf Dağı) insanı nasıl bir cüceye çevirdiğini çok iyi anlatmışsın.
Özellikle şu kısımlar şiirin ruhunu özetliyor:
"Her 'biz'in içinde saklı bir 'ben' vardı": Toplumsal maskelerin altındaki bireysel hırsları tek cümlede özetlemişsin.Kendilerini büyüttükçe dünya küçüldü": İnsanın egosu büyüdükçe, dış dünyadaki güzellikleri ve diğer insanları göremez hale gelmesini anlatan çok güçlü bir tespit.
Finaldeki "Hapis" vurgusu: Burnun yüksekte olması bir özgürlük veya üstünlük değil, aksine kişinin kendi yarattığı o dar "ben" hücresine hapsolması olarak verilmiş. Bu tezat, şiiri çok etkileyici bir sonla bağlamış.Dili çok net, imgeleri ise (Kaf Dağı, kapalı kapılar, boşalan içler) herkesin anlayabileceği kadar duru ama bir o kadar da sarsıcı. Kalemine sağlık Salim, tam bugünün insanını anlatan, "mesakin" imzasına yakışır vakur bir şiir olmuş.

Konusu ve anlatımı ile çok güzel ve anlamlı bir şiirdi.Tebrik ederim hocam :)

kontrolsüz benlik hırsının ve kibrin, insanı maddi olarak yükseltiyor gibi görünse de manevi bir hiçliğe ve telafisi olmayan bir yalnızlığa sürüklemesidir.kalemin daim olsun inşallah.

Hep öyle olacak mutsuz insanlar gösterişten mutluluk resimleri. Tebrikler

Büyüttükçe küçülen dünyalar, doldukça boşalan ruhlar... İnsanın kendine yetme hırsının, nasıl büyük bir yalnızlığa dönüştüğünü anlatan çok güçlü dizeler. Kaleminize,kalbinize sağlık hocam.
Gönül sesiniz daim olsun.
Saygılarımla 💐