Bu gece gidiyorum senden,
Topladım içimdeki cam kırıklarını,
Kalbimin en derin yerine gömdüm hepsini.
Ne kadar yürüdüysem üstlerine,
Battı ayaklarıma söylenen kötü sözlerin.
Gözlerimin perdesini çektim,
Hiç kimseyi seni sevdiğim kadar sevmedim.

Sözlerin kılıçtan keskin,
Sapladığın okların izi kaldı yüreğimde.
Topladım acılarımı yatağıma,
Örttüm üzerimize serdiğimiz yorganla.
Baş koyduğumuz yastık arıyor gözlerini,
Sen gideli beri yalnızım, kimsesizim.

Nasıl sevmişim seni,
Nasıl da zaman vermişim ömrümden…
Gidiyorum artık,
İçimde yetim kaldığım o evden.
Ayak seslerin yok,
Güneş girmiyor camlarından
Odam ıssız, içim karanlık,
Bir baraka gibi sensiz dünya.

Yokluğun,
Yaprağın daldan düşmesi gibi,
Papatyanın solması gibi,
Güneşin doğmaması,
Gündüzün gece olması gibi,
Alıştım bir tanem,
Alıştım yokluğuna.

Sen mutlu ol gittiğin yerde…
Bir gün, ruhum bedenimden çıkarsa,
O gün hesaba otururuz
Mahşer gününde.
Yeter ki sen mutlu ol,
Ben razıyım kaderime.