0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
63
Okunma
Sevgi neydi?
Bir söz müydü dudakta,
yoksa kalbe işleyen sessiz bir dua mı?
“Sevgi,” derdi,
“önemsemektir… hissettirmektir.”
Bir ölüm uykusundan uyanıştır sevgi,
bir sesle, bir dokunuşla diriliştir.
Bir derdin var mı diye sormaktır,
yorgun bir kalbe su taşımaktır sevgi.
Koşa koşa gelmektir,
yüreğe dokunmaktır,
gözle değil, ruhla görmektir.
Sevgi, ruhun gıdasıdır;
susamış gönüllerin nefesidir.
Görmezden gelmek değil,
duymamazlıktan hiç değildir.
Sevgi; görmektir, yaşamaktır,
varlığını bir başka kalpte bulmaktır.
Arayıp sormaktır,
kanayan yaraya el olmaktır.
Yoksa ne sevgiden söz edilir,
ne aşktan...
Bunlar yoksa,
o sadece bir gönül oyunu,
bir anlık heves,
geçici bir sızıdan ibarettir.
Aşk mı, sevgi mi?
Hangisi kalır geriye,
fırtına dindiğinde?..
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
