0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
90
Okunma
Suskun Bank
Bu onun ayazıydı,
geçen sonbahardan kalan.
Dallar çoktan unuttu yeşermeyi,
yapraklar yere düşerken
ben seni tutamadım aklımda.
Banklar üşüyordu akşamüstleri,
ceplerimde yarım sigara,
boğazımda düğümlenen cümleler vardı.
Rüzgâr adını ezberlemişti,
her geçişinde
biraz daha eksiltiyordu beni.
Bu onun ayazıydı,
gülüşü yoktu içinde,
yalnızca suskunluğu.
Geceler uzundu,
kalbim kısa bir mevsim
gibi bitti.
Sonbahar geçti sanmıştım
meğer içimde kalmış.
Hâlâ üşüyorsam,
sebebi hava değil.
Sensizliğin bıraktığı
o eski ayaz.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
