0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
46
Okunma
Annem
Sensizlik soydu beni, annem.
Yıllar rüzgâr gibi geçti,
ama içimdeki çocuk
sen öldüğün gün dondu.
Bir yavrum deseydin
dünya affederdi beni.
Şimdi bin insan konuşuyor
ama hiçbiri sen değil.
Toprağa verdik dediler seni
yalan.
Ben seni
kalbimin en karanlık yerine gömdüm.
Gece büyüyor.
Karanlık konuşuyor.
Ben susuyorum.
Bir gün gözlerimi kapattığımda
ilk seni arayacağım.
Ve biliyorum
sen yine diyeceksin ki
Geç kaldın oğlum.
İsmail Özgün E.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
