1
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
106
Okunma
Bi Efkardan Öte
Üstümde bir sigaranın dumanı,
Yanlızlığın omzuma çöken efkârı var.
Gece suskun bir dost gibi yanımda,
Kalbimden geçenleri kimseye sormaz.
Belki çok uzaktır yâr,
Belki yolu düşmez bu şehre bir daha.
Adını anınca titrer sokak lambaları,
Türküler bile susar bazen hatırına.
Bir masanın ucunda beklerken umut,
kül tablasında biriken zaman var.
Geçmiş, ağır ağır çöker içime,
Her nefeste biraz daha yanar.
Şimdi türküler yazmanın sırası,
Hepsi yarım, hepsi içli biraz.
Sesim kısık, kelimeler yorgun,
Bu dram kalbimin eski bir mirası.
Duman dağılır, gece biter belki,
Ama efkâr kalır, alışkın bana.
Yâr uzak, yol uzun, içim kış,
Şiirden başka çarem yok bu zamanda
İsmail Özgün E.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz