Direksiyon bende, yol önümde bir nehir,
Geride kalsın artık o gürültülü şehir.
Yan koltuk’ta ruhum oturmuş yanıma,
Bir özgürlük şarkısı dolanıyor dilimde

Maviye karşı durdum, dumanı tüten çay,
Zaman sanki durmuş, ne yıl kalmış ne ay.
Bir yudum kahveyle süzdüm koca dünyayı,
İçimde fırtına dindi, buldum o gizli kıyıyı.

Bembeyaz çarşaflar, deniz kokan bir oda,
Zarafet gizli her köşede, her bir dokuda.
Yarın sabahın müjdesi şimdiden kalbimde,
En güzel mısralar birikmiş, saklı cebimde
.
Gece Mehtap düşerken dalgaların üstüne,
Bir sofra kurulur, bedeli ömrün bütününe.
Rakı kadehte beyaz bir tül gibi süzülür,
Balık kokusuyla bütün dertler çözülür.

Kaldırdım kadehi, aynadaki o dosta,
Ne Cadı ne Keçi onların hepsi birer usta.
Konuştum kendimle, anlattım sessizce,
Ruhum bayram etti, kendimi dinleyince.

Şimdi uyku vakti, huzur sarmış dört yanı,
Yarın yine ağırlayacağım koca Gönlümü
Zenginim; zira kendimle barışık uyuyorum,
Yarın bir güne, yeni bir ’ben’le uyanacağım

Bedri Demirpençe