Bu gezegen ki
Kimine göre dar
Kimine göre geniş
Belki pastoral
Bir labaratuvar

Taşı var
Suyu var
Toprağı var
Hayvanı var
İnsanı var
Var da var

Labaratuvarın
Orta yerinde
İnsancıklar
Birbirini deniyor
S/ezgileriyle

Aklı tartıyor
Hafızayı karıştırıyor
Sabrı ölçerken
Birden bire kabarıyor
Köpük köpük
Köpürüyor insan
Nehir oluyor
Taşıyor
Kaşlar gözler
Bedendeki kaslar
Gerildikçe geriliyor

Beyaz siyaha
Uzun kısaya
Zengin fakire
Girişiyor
Vuruyor
Vuruyor
Vurdukça
Vuruldukça
Çığlıklar
Ağıtlar yükseliyor

“Anneee
Kurtar beni
Anneee
Nerdesin anneee ...”

Sesler
Birbirine dalaşıyor
Susku kaçınılmazlaşıyor
Oysa
Çeşit çeşit silahlar
Perfekt bir konumda
Konuştukça konuşuyor

Evler yıkılıyor
İnekler böğürüyor
Köpekler havlıyor
Tavuklar kaçışıyor
Kuşlar göçüyor
Yollar
Köprüler
Bir bir kopuyor
Hudutlar siliniyor
Silahların gövdesi
Kelimelerin süsünü
Havaya uçuruyor

“An...neee....”

Anne
Anneliğini yapamıyor
Çünkü ilk hedeflerden biri
O olmuştur
Kararıyor bulutlar
Gök kayboluyor
Ay utancıyla
Ziftli bir ağ içinde

Yıldızlar
Yıldızlar nerede
V/ay
V/ay
V/ay
V/ay




H. Korkmaz
Mart 2026 Sthlm