17
Yorum
53
Beğeni
0,0
Puan
830
Okunma

çalıntı vakitlerden sıyrılarak
sabırlı bir dost gibi
kırıştırmadan alnını
bükmeden dudaklarını
yetmişlik bir çınarın gövdesine
güvenle yaslanırcasına
yaslanıyorsun varlığıma
gözlerinde eğimli bir yaşam kavgası
avcundaysa hala
yeşeren umut bahçesi
...
sen ki
biriken antika kederime
tüm gizeminle soyunup
en ala kederinden
bir sofra kuruyorsun
susuşumuzun göğü altında
üryan yalnızlığımız
birbirine kenetlenirken
anlıyoruz...
meğer
hep ikizmiş sızımız.
H. K.
(!) Pol/Sthlm
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.