Sen miydin o
pır pır kaçan ansızın
Saksağan sıradanlığını taşıyan
bir Sülün kadar parlak mıydın yoksa
bir Deniz Kırlangıcı kadar atik
Martıları çileden çıkaran
her gün doğumunda



Sen miydin
Leylek sükunet ile bakarken etrafına
bir elektrik direğinin sonunda
bazen çalılar arasında
Serçe izi vakurluğunda
Güvercin sıcaklığıydın çatılarda
akşam uykusunda



Söyle
o sen miydin
doyumsuz süzülen Karga
Atmacanın kanatlarında şaşmaz denge
Kartal heybetiyle gökyüzünde
meydan okuyan memeliye



Sen miydin
Martının cırtlak sevinci
ve Kuzgun karasına apak bakan
sığ suların öfkesinde kaybolan
Fırtına Kuşunun kederi



Söyle, sen miydin
Kırlangıç gagasındaki senfoni
yoldaş mıydın Ağaçkakan baladına
ve Tarla Kuşu zerafetiyle
Şahin gözlerindeki dağlara öykünen



Sorgu değil bu Baştankara
n’olur yanlış anlama
bir Sığırcık olamadın dalların koynunda
ah ne fayda, ne fayda...



Oysa sen
yorulmaksızın göç eden Turnaydın
göğü mühürleyen türkülerinle
Karakuş içtenliğinde en kızıl davet
Bülbül sevdasında sabrın kerameti
ve en kadim bahçelerin gül gamzesi



Ya şimdi
ya şimdi...




H. Korkmaz
2026 Sthlm