Sevilenin yokluğunda zaman öyle ağırlaşır ki, adeta felç olur, kıpırdayamaz...
Geceler uzar, zifiri karanlığa döner; semada yıldızlar varken bile o karanlığı aydınlatmaya güçleri yetmez. Hasret öyle bir hal alır ki, insan bazen bütün umutlarını sessizce kendi içine akıtmak zorunda kalır.
​Rüzgârlar en sert haliyle esip yüreği savurur,
kavurur geçer belki; ama gönlün pusulası ne olursa olsun hep o sevilenin yoluna döner.
Her hatıra, kalpte hiç sönmeyen bir kor gibi yeniden canlanır.
Yalnızlık her gece kapıyı çaldığında, bir ismi hece hece anmanın o sızısı tarif edilemez.
​Bir gülüşün hayali bile koskoca bir ömre bedelken, insanın kimseler görmeden kendi içinde sessizce yıkılması, o hicranı ruhuna bir tohum gibi ekmesi çok derin bir sızı...

Kaleminize, bu denli yakıcı bir hasreti bir kanaviçe gibi satırlara işlemeniz o kadar kıymetli ki.
İçimizde sustuklarımızı haykıran bu şiiriniz için sizi yürekten tebrik ederim.

​Umarım o baktığınız ufukta, vuslat güneşi en kısa zamanda doğar...

SONSUZ SEVGİ VE SAYGILARIMLA...

Çok güzel bir şiir okudum tebrikler kalemine sağlık iyi bayramlar hocam saygılarımla.

Sevgili kalemdaşım şiirin derin ve anlamlı oluşu hikayenin derinliğinden belli, hasret ve ayrılık acısı gerçekten çok etkileyici ve samimi.

Metin, Türk edebiyatının klasik "aşk ve hicran" temasını modern bir dille işliyor. "Sevdiğim" hitabının her kıtada tekrarlanması, konuşanın iç dünyasındaki tek odak noktasının sevgili olduğunu ve bu özlemin zamanla bir yük haline geldiğini vurguluyor.

Rüzgâr, yıldızlar, çöl ve ufuk gibi unsurlar, içinde bulunulan duygusal boşluğu ve yalnızlığı somutlaştırıyor.

"Çölün ortasında akan zaman" ifadesi, acı çeken anın ne kadar yavaş geçtiğini ve dayanılmaz olduğunu anlatıyor.

Soran olmadı", "gören olmadı" gibi tekrarlar, kişinin bu acıyla baş başa kaldığını ve dış dünyadan kopuk hissettiğini gösteriyor.

Şiirde kullanılan kafiye düzeni ve hece ölçüsüne yakın akıcılık, okuyucunun ritmi hissetmesini sağlıyor.

Özellikle "hece hece" kelime oyunu, ismin telaffuzundaki zorluğu ve o anki titremeyi mükemmel yansıtıyor. Son kıtadaki "sevda" ile "vuslat" arasındaki zıtlık, beklenen kavuşmanın gerçekleşmemesinin yarattığı hayal kırıklığını güçlü bir şekilde özetliyor.
Güzel bir eser okudum TEBRİKLER

Yüreğinize sağlık kıymetli dost
Daha nicelerine okumak dileğiyle inşallah
Saygı ve selamlarımla, bayramınız mübarek olsun

Ayrılığın ve imkansız bir aşkın yarattığı derin hasretin, insanın ruhunda silinmez izler bırakması ve yalnızlıkla harmanlanan bir sabır sürecine dönüşmesidir.kalem8n daim olsun inşallah.