19
Yorum
39
Beğeni
5,0
Puan
268
Okunma

adam…
hem mahzun, hem suskun
gözlerinde sessizce büyüyen bir hüzün vardı ki
anlatamam
görmek gerek
bir çocuk gibi gülüşü vardı
ama içinde koca bir yalnızlık saklıydı
hele o ağlayışı…
nutkum tutulmuştu
gözyaşlarını içine akıtıyordu
ben ise sevmeyi anlatacak kelime bulamıyordum
gözleriyle öperdi
sözden daha derin, daha sıcak
parmak uçlarıyla okşardı
bir sığınak gibi
hırçın bir rüzgârın ortasında duran masumiyet gibi
hep mahzundu o
çokça kırgın
sevgiye muhtaçlığı
sessiz bir çığlık gibi yankılanıyordu bakışlarında
o hep yalnızdı
gözleri gibi müşfik
gözyaşları gibi naif
biraz deli
benim gibi
içten bir gülüşe hasretti
bir tek gülüşe
*
Mehmet Demir
11325
5.0
100% (22)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.